Je kunt de televisie niet meer aanzetten of er zijn op het scherm politici bezig uiteen te zetten waarom je nu echt deze keer op hun partij moet stemmen. Het is een ware kakafonie vol tegenstrijdigheden met niet inlosbare beloften. Een gedragspatroon waaraan alle partijen amechtig trachten te voldoen. Vooral valt op dat deze politici erop rekenen dat de kiezer lijdt aan collectieve ziekelijke vergeetachtigheid. Want de beloften die ze doen deden zij of anderen al eerder. En ze bleken allemaal een slag in brak water. Het eigen risico geheel weg uit de collectieve sector, de volledige fiscalisering van de AOW, indexeringen over alle toeslagen en uitkeringen, het buitelt allemaal weer voor bij en natuurlijk zonder bijbehorende financiële dekkingsplannen. Zelfs de Bijstandsuitkering moet omhoog. Ook al zijn er meer dan vierhonderdduizend kennelijk bijstandsgerechtigenden terwijl die groei nog toeneemt zelfs in de jongere generaties. Het komt neer op verachting van het electoraat. Want dat weet nu echt wel dat er straks bij de kabinetsformatie niets van terecht gaat komen.
Toch houdt deze zwaar gesubsidieerde folklore maar aan, terwijl de regering en de ambtenarij bij dat electoraat de oorlogspsychoses sterk aanwakkeren. Omdat er, naar de media steeds blijven herhalen, drones zijn neergehaald in het Poolse luchtruim. Ursula von der Leyen slaakt wederom haar oorlogsretoriek die onze demissionaire premier Dick Schoof ook weer naadloos overneemt. De telefoongesprekken die hij voerde met Tusk, de Poolse regeringsleider, staan woordelijk in de media en daarin regent het woord “oorlog” bij vlagen met striemen. Ja, Schoof doet ook nog een duit in dat zakje. Bange mensen kun je nog meer wijs maken dan Schoof al dacht. Daarom zou ik zeggen dat ook Schoof de kiezers ook allemaal mooi weer, blond haar, blauwe ogen en verhoging van het defensiebudget tot boven de vijf procent BBP moet toezeggen. Dat valt toch niet op.
Komende verkiezingen zijn inderdaad de triomf van de evenredige vertegenwoordigende democratie. De Nederlandse Publieke Omroep kan deze desinformatie lukraak voortzetten. Zij heeft niets te vrezen. Van geen partij. Toch weet ik nog steeds niet welk vakje ik nu rood moet maken straks. Dat wordt tossen. Met een munt van vijftig Eurocents. Dat kan heel goed en is wetenschappelijk een betrouwbare methode. Toch kan het maar niet uit mijn gemoed. Er is iets aan het rotten in deze staat. Weet u nog dat Ursula’s vliegtuig recentelijk uit de koers is gebracht door een Russisch desoriënteringssignaal? Draadloos, zo heet het. Niet te traceren. Het gebeurde bij een aannadering boven Polen van diens oostelijke grens. Je hoort er nu niets meer van. Maar het was toch heel erg. Het leek wel een oorlog. Maar dat met die drones, dat bekt beter. Dat is waar. Vier zijn neergeschoten. Maar er waren er veel en veel meer. Dat zei het Journaal. Het echte. Dat altijd de waarheid spreekt. Tenminste: daar leek het op. Al leek de berichtgeving nergens naar.